بتاآلانین یکی از اسیدهای آمینه غیرضروری در بدن می باشد.

این اسیدآمینه برخلاف سایر اسیدهای آمینه برای ساخت پروتئین مورد استفاده قرار نمی گیرد بلکه در کنار اسیدآمینه دیگری به نام هیستیدین برای تولید ترکیبی به نام کارنوزین مورد استفاده قرار می گیرد.

کارنوزین ترکیبی است که از دو اسیدآمینه هیستیدین و بتاآلانین بدست می آید.

این ترکیب به طور طبیعی در مغز، عضله قلبی، کلیه ها، معده و در مقادیر بیشتر در عضلات اسکلتی وجود دارد.

کارنوزین به دلیل کمک به بهبود و التیام زخم و جراحت ،فعالیت آنتی اکسیدانی و خواص ضد پیری به طور گسترده ای مورد مطالعه قرار گرفته است.

کارنوزین در عضلات اسکلتی، به ویژه فیبرهای عضلانی نوع دو(تارهای تند انقباض که در حرکات شدید و انفجاری مثل وزنه برداری و دوی سرعت استفاده می شوند)، در غلظت های بالایی یافت می شود. با توجه به این مطلب می توان فهمید که غلظت کارنوزین در ورزشکارانی که ورزش های بی هوازی انجام می دهند، بالاتر است.

نکته: ورزش های بی هوازی نظیر فعالیت های شدید و انفجاری مثل وزنه زدن، دوی سرعت ، تمرین های تناوبی با شدت بالا و... می باشد.